Lets go Vegan week #1

Zo, de eerste week van de week van de Vegan Challenge zit er al weer op! Hoe gaat het tot dusver bij jou? Ikzelf had een beetje een belabberde start. Als je me op Instagram Stories volgt met mijn updates over de challenge, dan heb je dit waarschijnlijk al meegekregen. 

De eerste dag.

Zondag 1 oktober was ik met mijn gezinnetje in Landal Greenparcs. Door dit weekendje weg, had ik me al voorgenomen nog geen gebruikt te maken van de recepten die ik in de mail zou ontvangen van VeganChallenge.nl. Ik gokte er op dat het supermarktje van Landal niet zo veel keus zou hebben (en dat had ik goed ingeschat). daarom hield ik het overdag bij boterhammen, knackerbrod en dit heerlijke broodbeleg. Ook besloot ik de eerste avond voor een makkelijk recept te gaan: aardappels, nep vlees en groenten.
In het supermarktje hadden ze gelukkig wel wat keuze in Vega vlees. Dus nam ik een Snitzeltje mee naar het huisje. Helaas kwam ik er tijdens het koken achter dat er toch kippenei-eiwit in zat. Nou dikke fail op mijn eerste officiële Vegan Challenge dag. 

De tweede dag.

Vol goede moed ging ik naar bed om er voor de volle 100% voor te gaan op de tweede dag. Een foutje moet tenslotte kunnen. En dan heb ik dat liever aan het begin, dan halverwege de challenge. Wat heb ik er van geleerd? Voortaan nog beter en eerder de ingrediëntenlijst checken, ook al is het vegetarisch! 

Na een slapeloze, snotterende en kuchende nacht werd mijn tweede dag er ook één waar ik weinig aan had. Mijn zintuigen smaak en reuk hadden besloten er een dagje tussenuit te gaan...
Daar ging mijn diner weer... Uiteindelijk heb ik toch besloten het gerecht Chili sin carne met munt-yoghurt klaar te maken want als ik er aan dacht liep het water al in mijn mond. Helaas heb ik er niets van geproefd maar kan ik wel zeggen dat het lekker weg at en merkte ik dat ik niet flauw ben geweest met de chilipoeder. Mijn keel brandde, maar volgens mijn man was het een heerlijke maaltijd. Eentje die ik dus zeker nog eens ga proberen, zodat ik 'm wel kan proeven.

De dagen erna.

De rest van de week ging eigenlijk allemaal wel zijn gangetje.
Ontbijt en lunch heb ik al een langere tijd vegan Proof gemaakt dus daar kan ik weinig over vertellen. 
De recepten voor ontbijt en lunch in de mails van VeganChallenge laat ik grotendeels aan me voorbij gaan. Ik neem ze ter kennisgeving aan, laat me er door inspireren, maar hebben me nog niet zo ver gekregen om ze uit te proberen.

Dat komt ook deels omdat ik een dubbele challenge aan het doen ben. Naast vegan wil ik ook minderen met suiker. En dat resulteert wel in wat meer craving momentjes op een dag. Vooral rond vier uur en na het avondeten. Ik vind het dan lastig om rauwe groenten te snacken of een handje nootjes. Ik heb liever Pim's koekjes, een bak ijs en wat frisdrank.
Ook toen ik een videootje zag van iemand die een ham/kaas tosti aan het maken was, had ik echt wel een heel zwak moment. Damn, wat had ik daar ook zin in!

Het leven moet wel leuk blijven en heb ik uiteindelijk toch de Citroen maanzaad cake gemaakt. Daar heb ik (samen met mijn gezin) drie dagen van kunnen doen. En hoewel ik duidelijk kan proeven dat ik Sojamelk heb gebruikt i.p.v koemelk, kan ik 'm echt aanraden.

Van de Andijviestamppot met zontomaatjes en walnoten heb ik twee dagen kunnen doen. Ik had dus wat meer aardappelen en Andijvie gekocht. Dit is tot nu toe mijn favo maaltijd! Sowieso doet een stamppot het altijd goed met wat koud en nat weer, maar die zontomaatjes die ik kocht bij Albert Heijn...My Oh My!

Voor de mannen van het gezin bak ik er om de dag een vleesje bij. Zij doen niet officieel mee met de challenge maar vinden het prima om tot op zekere hoogte mee te doen. Dat vlees klaarmaken, of een boterham met kaas maken voor mijn zoontje bij de lunch, kost me helemaal geen moeite. Ik mis het vlees (nog) niet. Ik heb er nog geen behoefte aan en dat is fijn.

Wat ook meevalt.

Ik was een beetje bang dat de recepten die ik in de mail zou ontvangen nogal vies, vreemd of moeilijk zouden zijn. Nou, niets is minder waar. Tot nu toe is alles gelukt, kan ik de items gewoon vinden in de supermarkt om de hoek. En als ik het kan klaarmaken tot een lekker eetbaar gerecht, geloof me, dan kan jij dat al helemaal!

Niet alles zal ik gaan maken, of ga ik bewaren in een receptenboek. Maar het is wel heel leuk om op deze motiverende manier aan nieuwe recepten te komen. Zowel voor ontbijt, lunch en diner. Dat vond ik elke week altijd zo'n rot klusje: nieuwe recepten zoeken...

Het scheelt trouwens ook een hoop dat ik nu niet veel ongezonde snacks en frisdranken koop tijdens de wekelijkse boodschappen. Als je het niet in huis hebt, kun je jezelf er ook niet aan vergrijpen.

Het zwaarste moment dusver.

Gelukkig heb ik afgelopen week niet veel confrontaties gehad, geen lunch of diner dates. Maar wel een verjaardag. En dan zo'n lekker gebakje aan je neus voorbij moeten laten gaan maar ondertussen wel hapjes aan je zoontje voeren... Oef, dat was wel lastig. En enigszins ook een beetje ongezellig. Hoog opgetrokken wenkbrauwen natuurlijk. "Huh, Steef geen taart"? Nee guys, nu even niet ;). 

Doordat ik niet heel lang kon blijven was het wel fijn dat ik niet ook nog met alle hapjes en andere snacks werd geconfronteerd. Ik eet liever niks op zo'n moment, dan dat ik dwangmatig alle verpakkingen ga checken van de snacks die op tafel staan bij een ander! Dat gaat me net even te ver. Ik heb besloten deel te nemen aan de challenge, dan kan ik niet verwachten dat de gastvrouw volledig rekening met mij houd. Dat zou ik niet eens willen.

Maar deze situaties zijn er geen waar ik me op verheug in the long run. Misschien ben ik daar te Brabants en te Bourgondisch voor... 

Mentale en fysieke veranderingen?


Tot nu toe, een week later, ben ik nog geen puntjes kunnen ontdekken die me fysiek en/of mentaal beïnvloeden. Ik voel me stukken beter dan een week geleden, maar ik moest dan natuurlijk ook even herstellen van die verkoudheid. 
Mijn instelling is natuurlijk een stuk positiever omdat ik deze Vegan Challenge natuurlijk wil halen. Maar verder merk ik nog geen verschil. Nouja, die hoofdpijn dan waar ik een paar maanden bijna dagelijks(!) last van had. Sinds ik zo hier en daar al wat melk, vlees en suiker aan het weghalen was in mijn dagelijks menu (voordat ik begon aan de challenge), nam mijn hoofdpijn ook af. En ik heb de afgelopen week helemaal geen hoofdpijn gehad bedenk ik me nu. Yay!

Oh, en weet je waar ik ook geen last (meer) van heb, die after dinner dips! Dat had ik altijd als ik vlees had gegeten. Dan kon je me bij elkaar vegen. Ging ik het liefst uitgeteld op de bank liggen.  Soms keek ik dan op mijn horloge en zag ik dat mijn zoontje pas over anderhalf uur naar bed zou gaan. Dat klinkt heel onaardig als moeder, maar zo gaar was ik, dat ik niet eens meer de puf had om in mijn zoontje te investeren. Wat ik natuurlijkk wel deed, ik beschrijf even de gedachte. 
Nu heb ik daar geen last meer van en nog genoeg energie om een potje te gaan voetballen met die kleine.

 Conclusie week één!

De challenge begon met wat opstartproblemen, maar bevalt me dusver prima. Ik ben benieuwd wat me nog te wachten staat. Hoe lang kan ik de verleiding van een broodje Subway en chocolade pepernoten weerstaan? We gaan het zien... 

Hoe bevalt de Vegan Challenge jou tot nu toe? Wat was je hoogte en dieptepunt deze week?

#nospon
       
Liefs Stefanie 
     
Copyright © 2017 Happy Thingz. All Rights Reserved.

Populaire posts