Lets go Vegan week #3

Week drie van de Vegan Challenge maand zit er ein-de-lijk op. Hoewel ik de vierde week met een optimistisch gevoel morgen inga, bevind ik me momenteel op een verzadigingspuntje met mijn dubbele challenge.

Irritaties

Vorige week sprak ik al over de kleine irritaties zoals dagelijks in de supermarkt zijn. Dat probleem heb ik deze week grotendeels opgelost door wat recepten van de Vegan Challenge op te sparen. Toch blijft er blijft zo'n irritant gevoel hangen... 

Volgens mij heeft het niets te maken met het niet nuttigen van dierlijke producten. Want dat gaat me nog steeds aardig goed af. Als ik heel eerlijk ben heb ik veel meer moeite met het tweede deel van mijn (dubbele) challenge, het minderen van suiker. Maar daar later meer over. De irritatie die ik nu ervaar, herken van eerdere keren wanneer ik veel (nieuwe) recepten uit probeerde.

Niet elk recept valt in de smaak, ondanks dat je er veel tijd, moeite en liefde in hebt gestopt. En daar baal ik van. Ook afgelopen week resulteerde dat weer in een friettent momentje. Daar heb ik overigens geen deel aan genomen. Friet zonder (echte) mayo is niet te eten. 

Elk recept dat ik tegenkom bevat ui, knoflook en tomatenblokjes. Urgh, ik kan die ingrediënten niet meer zien op dit moment!

Vrijdag had ik zin in iets zoets (lekker voor bij The Voice) en ik ben 2,5 (!) uur bezig geweest met iets dat cinnamon rolls hadden moeten worden! The Voice was zo goed als afgelopen en ik moest ze nog uit de over halen. Ja, deels slechte timing, maar vooral een dikke vette bevestiging dat ik niet die zoetekauw bak prinses ben. Het smaakte wel, maar zag er uit als een hopeloos hoopje met bruin gesmolten spul. Dat ik geen bak prinses ben is helemaal prima want ik word er alles behalve gelukkig van. No way dat dit mij ontspanning geeft. Maar toch is het irritant!

Seizoenssnoep

Gelukkig is er genoeg lekkers en zoets, kant en klaar te koop in de winkel. Meteen ook mijn valkuil... vooral dat Sinterklaassnoep YUM!

In bijna al deze producten zit wel varkensgelatine (serieus helemaal nieuw voor mij sinds deze challenge) verwerkt. Ik spotte een 'veilig' zakje pure chocoladepepernoten en die (samen met een blikje cola) nam ik mee. Het was uiteraard op voor dat je chocoladepepernoten kunt zeggen. En dat terwijl ik bij het openen van de zak een gedachte belofte met mezelf maakte,  dat ik minstens tot het weekend (drie dagen dus) van de zak zou moeten doen. Niet alle credits gaan naar mij, uiteraard had man lief ook meegeholpen om de zak leeg te krijgen. 

Wel denk ik dat ik een foutje heb gemaakt deze week.
Ik was bij mijn moeder op bezoek en had lekkere schuimpjes staan en voordat ik het wist dat ik er twee in mijn mond. Niet uber drama, maar er was geen ingrediëntenlijst om te checken. Dus heb ik mezelf de 'straf' opgelegd de challenge te verlengen met een extra dag. in totaal dus twee omdat mijn eerste avond al begon met een vegan fail diner.

Zwakste weekmoment


Goed op wat zoetigheid na heb ik ook wat betreft de Vegan Challenge een zwak moment gehad. Ik was bijna in staat om de challenge een hele dikke vinger te geven. Dat is sund, want ik was bijna bij de 21 dagen. En dat zou precies het aantal dagen zijn dat je nodig hebt om van een gewoonte af te komen. In mijn geval: dierlijke producten. 

Na een heerlijke herfstwandeling in het bos afgelopen donderdag. Kon ik aan niets anders denken dan lekker uit eten gaan met een goed stuk vlees op mijn bord!

Nu ik het schrijf moet ik bekennen dat het water me al weer een beetje in mijn mond loopt.
Voorheen had ik dit verlangende gevoel naar vlees helemaal niet. Ik mis dan ook echt niet de boterhamworst of kipfilet plakjes op mijn brood en crackers. 

Het niet drinken van melk gaat me ook prima af. Ik moet alleen wel extra goed opletten wanneer ik het inschenk. Dat ik niet de automatische piloot twee glazen laat inschenken, één voor mijn zoon en één voor mij. Dan moet ik me echt even concentreren en de Rice Dream inschenken. 

Maar los daarvan, ook bij het avond eten vind ik het prima om naast het menu nog een apart vleesje voor de mannen te bakken. Maar na die wandeling kon ik even aan niets anders denken. Het menu van die dag heb ik toen even voor mezelf aangepast. Er stond Rosti, spruitjes en witte bonen met tomatensaus op het menu (voor de mannen nog een aparte hamburger). Ik ben die avond nog even naar de winkel gegaan om wat vegan falafel balletjes te halen zodat ik meer het idee had dat ik ook iets aan vlees at.

Nog een paar dagen

Die laatste week (+extra twee dagen) gaan we gewoon nog even doen. De challenge om dierlijke producten aan me voorbij te laten gaan gaat me tot dusver nog het beste af. Maar ik moet bekennen dat er geen cel in mijn lichaam is, die op dit moment het verlangen heeft dit voor de rest van mijn leven te blijven doen: Een veganist worden.

Ik denk dat ik daar alleereerst te bourgondisch voor ben. Bovendien heb ik niet de beweegredenen die veel veganisten wel hebben: Dierenleed. Mijn beweegredenen voor de Vegan Challenge zijn meer gericht op mijn gezondheid, zowel fysiek als mentaal. 

Volgende week zal ik daar in mijn conclusie wat uitgebreider op in gaan en deel ik je mijn favorieten recepten die ik dagelijks per mail ontving van de Vegan Challenge.



#nospon
       
Liefs Stefanie 
     
Copyright © 2017 Happy Thingz. All Rights Reserved.

Populaire berichten